Trade Your Soul

Καλώς ήρθατε στην Ανταλλαγή Ψυχών Α.Ε.
Ελπίζω να βρείτε κάτι που να σας αρέσει εδώ μέσα
After all, you gave me your soul to enter...

Saturday, August 26, 2006

Συναισθήματα

Έρωτας…

Την παρακολουθούσε ώρα, σχεδόν όση ώρα ήτανε μέσα στο μπαρ. Είχε σιγουρευτεί πλέον ότι ήταν αυτή. Είχανε περάσει 4 χρόνια αλλά σίγουρα δεν ήτανε αρκετά για να την ξεχάσει και όπως συνειδητοποίησε με τρόμο πριν από λίγο τα αισθήματα του για εκείνη έμειναν ίδια. «Έλα σοβαρέψου ρε, 4 χρόνια και καμιά 10αρα γκόμενες μετά δεν γίνετε να την αγαπάς ακόμα» σκέφτηκε «απωθημένο είναι που δεν ανταποκρίθηκε στον έρωτα σου» και με αυτές τις σκέψεις ηρέμησε λίγο, ξαναγύρισε στο ποτό του και στη παρέα του και σχεδόν ξέχασε τη παρουσία της.

Κάποια στιγμή ένιωσε ένα απαλό άγγιγμα στον ώμο του, γύρισε και την είδε να του χαμογελάει, είχε ακόμα αυτό το χαμόγελο που σε εγκλωβίζει στο άψε σβήσε και σε κάνει να χάνεσαι.

«Γεια σου Νίκο. Με θυμάσαι;» η ίδια μαγευτική φωνή, ακόμα και η μυρωδιά της είχε μείνει ίδια

«Γεωργία δεν νομίζω, να υπάρχει άνθρωπος στο κόσμο που να μπορεί να σε ξεχάσει, τι κάνεις;» του λύθηκε η γλώσσα και μπόρεσε να αρθρώσει πρόταση, καλό σημάδι αυτό

«Νόμιζα ότι δεν με θυμόσουνα, σε είδα να με κοιτάς αλλά δεν ήρθες να μου μιλήσεις» αυτός κόμπλαρε, μίλα ρε μαλάκα πες κάτι… κάτι

«Δεν ήμουν σίγουρος ότι ήσουνα εσύ, αν και δεν έχεις αλλάξει και πολύ αν εξαιρέσουμε το γεγονός ότι έχεις ομορφύνει κι άλλο» αυτό τώρα γιατί το είπε;

Η Γεωργία χαμογέλασε σήκωσε το βλέμμα της και τον κοίταξε κατάματα

«Εσύ πάλι έχεις αλλάξει αρκετά, τουλάχιστον τώρα μου μιλάς» πράγματι έχω αλλάξει, αλλά ένα πράγμα μένει ίδιο, ακόμα είμαι ερωτευμένος μαζί σου σκέφτηκε αυτός.

Την επόμενη μισή ώρα συζητούσανε για το πως περάσανε τα 4 χρόνια που είχανε να τα πούνε, από το σχολείο δηλαδή. Εκείνη ήτανε τελειόφοιτη της Παντείου στο τμήμα ψυχολογίας και μόλις είχε ανακάμψει από μια μεγάλη σχέση. Κανονίσανε να βρεθούνε για καφεδάκι την επόμενη μέρα να τα πούνε καλύτερα. Ο Νίκος την πήγε να πάρει ταξί, εκείνη προτού μπει στο ταξί τον φίλησε στο μάγουλο. Αυτό το απλό φιλί ήτανε αρκετό για να απογειώσει τον Νίκο στα ουράνια, να τον στείλει για λίγο στο παράδεισο και ξανά πίσω, καθώς έβλεπε το ταξί να χάνετε στους δρόμους.

Όταν πήγε σπίτι, δεν μπορούσε να κοιμηθεί, απλά στριφογύρναγε στο κρεβάτι και σκεφτότανε εκείνη, τα μάτια της, το σώμα της, τα χείλη της, την γοητεία της, το χαμόγελο της.

Με τη Γεωργία ξεκινήσανε να κάνουνε παρέα, περάσανε 7 μήνες και οι δυο τους βρισκόντουσαν σχεδόν κάθε μέρα, σαν φιλαράκια.

Ένα συνηθισμένο απόγευμα λίγο πριν δύσει ο ήλιος περπατούσανε στη παραλία του Φλοίσβου, μόλις είχανε φάει από ένα πολύ νόστιμο παγωτό με γεύση φουντούκι-βανίλια αυτός και φράουλα-σοκολάτα αυτή.

«Δεν πίστευα ποτέ ότι εμείς οι δύο θα κάναμε παρέα» είπε κάποια στιγμή η Γεωργία καθώς έπιανε το χέρι του Νίκου, εκείνος δεν έδωσε καμία απάντηση και συνεχίσανε να περπατάνε πιασμένοι χεράκι-χεράκι

«Ξέρεις Γεωργία στο Λύκειο ήμουνα ερωτευμένος μαζί σου» της είπε κάποια στιγμή ο Νίκος και αμέσως μετά το μετάνιωσε, «τι της λες, ρε μαλάκα, θέλεις να φύγει τρέχοντας και να σε παρατήσει σύξυλο; Τουλάχιστον τώρα είστε φίλοι» σκέφτηκε.

Η Γεωργία όμως δεν έδειξε να εκπλήσσετε, ούτε έκανε καμία κίνηση να πάει να φύγει, ούτε καν δεν προσπάθησε να τραβήξει το χέρι της από το χέρι του Νίκου, απλά σταμάτησε να περπατάει και τον κοίταξε στα μάτια.

«Ενώ τώρα;» τον ρώτησε απλά

Ο Νίκος χαμήλωσε το βλέμμα, πήγε να αφήσει το χέρι της Γεωργίας αλλά εκείνη κρατούσε το δικό του με αρκετή δύναμη. Περάσανε μερικά δευτερόλεπτα που του Νίκου του φανήκανε ώρες.

«Σου έκανα μια ερώτηση» επέμεινε η Γεωργία. Ο Νίκος σήκωσε το κεφάλι και είδε ότι χαμογελούσε, κοιταχτήκανε στα μάτια και εκείνος ένιωσε να χάνετε

«Τώρα... Να...Κοίτα...Εγώ....» δεν μπόρεσε να αρθρώσει κάτι παραπάνω

«Τώρα μου μιλάς όπως μου μίλαγες στο Λύκειο» είπε η Γεωργία και το χαμόγελο της έγινε ακόμα ποιο πλατύ

«Εγώ...Δεν...ξέρω τι να πω» κατάφερε να πει αυτός μαζεύοντας ότι κουράγιο του είχε απομείνει.

«Δεν χρειάζεται να μου πεις κάτι Νίκο»

«Εγω...»

«Απλά βγάλε το σκασμό και φίλα με»
Μεφιστοφελής, 9:21 AM

6 Comments:

Σαν να έλοψες κομματια απο 4 έντονες στιγμες τις ζωής μου, και να τις κόλησες ακριβώς όπως θα έπρεπε να ήταν ...
Blogger Fading shadows of a memory beloved., at 9:38 AM  
Shut up and kiss me, όπως λεει κι ένα κομμάτι που μ'αρέσει...

Είπαμε, παω για κηπουρική.
Blogger RaZzMaTaZz, at 5:24 PM  
Xexexex

@fading shadows: Τι να σου πω βρε, I m in your mind

@Razz: Μην ακούω βλακείες... Μακάρι να μπορούσα να γράψω όπως εσύ. Thanx anywayzzzz :D
Blogger Μεφιστοφελής, at 6:32 AM  
Η ατάκα στο τέλος ήταν εξωφρενικά κορυφαία!
Blogger sorry_girl, at 9:42 AM  
Μολις τωρα συνουσιαστηκες αγρια με την ψυχη μου.Επιτηδες το κανεις ρε αλητη?Μου το κρατας για εκεινο το τεστ?
Blogger Fingo, at 2:31 PM  
xexexe Το έχω ψιλογράψει στα @@ μου το βλογ, αλλά θα επιστρέψω λίαν συντόμως...

@sorry_girl: Hello Τι κάνεις; thanx για το comment, όλο το κειμενάκι γράφτηκε απλά και μόνο για να πέσει η τελευταία ατάκα :P

@fingo: Mouxaxaxaxaxacaxa έμπλεξες αγόρι μου έμπλεξες...
Blogger Μεφιστοφελής, at 6:52 AM  

Add a comment